INVASIÓN EMPRESARIA

INVASIÓN EMPRESARIA

Sara: Que podemos facer?

Luna: Non sei. E se xogamos a “alturitas”?

Luis: Non, mellor ao fútbol!

Mylene: E se imos ao cinema? Van botar “A Lego Película”.

Sara: Non, esa xa a vin o outro día.

Mylene: Mais entón que facemos?

Luis: Pois eu quero ir  Marte!

Luna: Iso é unha loucura!

Sara: Pois a min paréceme ben!

Mylene: Non podemos ir; non temos un foguete!

Todos/as: Bah, é verdade!

Luis: Xa sei. Gañemos un partido de fútbol; é moi doado.

De repente séntese un ruído.

Luna: Que é ese ruído?

Sara: Non podemos saír; está a chover.

Luna: Mais que é ese ruído?

Mylene: Que pena! Apetecíame saír…

Luna: Que é ese ruído?(berrando)

Luis: Que ruído?

De súpeto todos/as escoitan un ruído moi estraño.

Sara: Aaaaahhh!!! Que ruído!

Mylene: Ollade pola xanela!

Sara olla pola xanela.

Sara: Parece un ovni!

Luis: E olla, alguén está baixando do ovni!

Polas escadas baixa un extraterrestre vestido de traxe e cun maletín.

Luna: É un empresario espacial!

Nese momento entra Paula.

Paula: Que pasa?

Luis: Olla pola xanela.

Paula: Un empresario espacial?

Mylene: A xente tense que enterar desta invasión!

Luis: Ben, se cadra non vén para invadirnos…

Paula: Si, claro… Esta aquí de vacacións, non?

Luna: Veña, saiamos!

Todos/as: Moi ben!

Saen ao xardín e encóntranse co extraterrestre.

Sara: Oh, que feo! (di ollando ao empresario).

Empresario espacial: Boa tarde. Veño vender seguros cósmicos e casas intergalácticas. Mais tamén veño invadir!

Luna: Iso é unha loucura! Este mundo está cheo de criminais!

Luis: É verdade, este mundo é moi malo.

Mylene: E ademais está moi “chuchurrio” con isto do quecemento global…

Empresario espacial: Tanto me ten! Quero invadir e vou invadir!

Sara (afastándose do empresario):  Teño unha idea… Vinde aquí!

Todos/as se achegan  a Sara e forman un corro.

Paula: Que pasa?

Sara: Teño unha idea... (Comeza a falar moi baixiño) Bssssss… coller… bssssss… empresario… bsssssss… feo… bsssssssss… serra para o plan B…

Mylene: É unha idea xenial! Veña, ímola pór en práctica!

Luna (dirixíndose ao empresario): Es moi feo!

Empresario espacial: Non é verdade! Son lindísimo!

Todos/as: Es feo, es parvo e non tes siso!

Empresario espacial: Non é verdade! Son fabulosamente lindo!

Paula: Rapaces, tapade os ollos! A súa fealdade pode cegarnos!

Todos/as (tapando os ollos): É verdade! É moi feo!

Empresario espacial: Moi ben. Se iso é o que pensades de min, marcho ao meu planeta, “Empresaneta”!

Todos/as: Bravo!

O empresario espacial métese no ovni e marcha.

Paula: Hala, xa marchou!

Luna: E se compramos un cadeliño?

Todos/as: Si!!!

FIN

 Iara Peres Lourenzo 5ºB