POR TODO O MUNDO

         

POR

TODO  O
MUNDO

 -Narrador:Fai varios séculos, os países de  todo o mundo pelexaban por quen gobernaría as illas ...

   

 -Rusia:As illas deberían pertencernos a  nós.

 -Brasil:E por que a vós? Se nos temos  menos territorio.

 -Arxentina: Se fora por iso corresponderíanos a nós.

 -España: Nos temos aínda menos territorio.

 -Estados Unidos: O territorio non importa, nós fomos máis solidarios co mundo.

 -Suecia:Pero nós temos máis cultura,e iso é ser solidarios.

 -Irán:Déixate de cultura,nós sufrimos demasiado como para non ter unha recompensa.

 -China:Nós inventamos moitas cousas, debería ser noso.

 -Mongolia: Deixádevos de bobadas, nós non  temos mar e por iso as illas deberían correspondernos a nos.

 -Narrador:Todos os países deciden facer  unha guerra e o gañador quedase coas illas.

 -Estados Unidos:Imos gañar nós temos máis guerreiros!

 -España:Nós tamén temos bos guerreiros,  xa conquistamos varios países.

 -Arxentina: A nos xa nos conquistaron  pero soubemos defendernos e por iso imos gañar.

 -Rusia:Imos gañar nós!

 -Brasil:Que che fai pensar iso?

 -Irán:Nós gañamos moitas guerras, imos gañar esta.

 -Mongolia:Imos gañar nós,somos mellores.

 -Suecia: Que empece a guerra.

 -China: Atacade!!!!!!

 -Narrador: Na guerra os nenos xogan ao escondinte e fanse amigos.

 -Neno Brasil:Xoguemos ao escondinte.

 -Neno Rusia:Non mellor ao pilla.

 -Neno Arxentina:Vale ao pilla que se me  da moi ben correr.

 -Neno Estados Unidos:Eu prefiro o escondinte.

 -Neno España:Quen vota polo escondinte?  E quen polo pilla?

 -Narrador:Ao final os nenos xogaron un  rato a cada cousa. Ao día seguinte......

 -Neno Irán:A qué xogamos hoxe?

 -Neno Mongolia:Eu voto por xogar á  bomba.

 -Neno Suecia:De acordo.

 -Neno China:Si, á bomba.

 -Narrador:Ao final os nenos fixéronse amigos e pensaron como repartir as illas.

 -NENOS: Por que non parades a guerra  e vos quedades cada un coas súas illas  máis cercanas.

 -PAIS: Tedes razón fagamos iso.

 -Narrador:Ao final cada un quedouse coas súas illas máis cercanas e foron  felices.

 Noa Diz, Lola Gómez e Malena Sanz  5ºB