A FESTA DA PAZ

A FESTA DA PAZ

(Había unha vez unha bruxa)

Bruxa- A paz non serve, non entendo porque a todos lles gusta, vou ir a festa da paz no reino dos espíritos dos doces e destruír a festa.

(Mentras no reino dos espíritos dos doces están preparando as cousas para a festa da paz)

Vainilla- Caramel, canto che falta para acabar a estatua de caramelo?

Caramel- É moi difícil, podes axudarme?

Vainilla- Non podo pregúntalle a Chocolat.

Caramel- Chocolat...

Chocolat- Eu tampouco podo.

Café- Se queres eu che podo axudar.

Caramel- Grazas café.

Marrón- Hai que apurarse, que a festa vai comezar.

Mize- Pero, se non estás axudando en nada.

Marrón- Si estaba axudando pero xa acabei.

Mize- Ti nunca fas nada.

Marrón- Ti sabes quen son eu.

Mize- Marrón.

Honey- Non discutades que é o día da paz.

Mize e Marrón- Non estamos discutindo.

Vainilla- A traballar que queda pouco tempo e temos moito por facer.

Todos- Sííí.

( Acabaron todo e a festa comeza, todos están felices ata que aparece a bruxa)

Honey- Que fas ti aquí.

Bruxa- Veño animar a festa.

(A bruxa saca a súa culler e coa súa maxia destrúe a festa)

Bruxa- A paz é para tontos, entón esta festa non serve.

(Aparece a reina dos espíritos dos doces)

Reina- A paz non é para tontos, a paz é tranquilidade, a xente feliz e non hai nada mellor cando se trata da paz que os doces.

(A reina fai aparecer un doce e dállo á bruxa e a bruxa cómeo)

Bruxa- Delicioso.

Bruxa- Arránxovos a festa pero cunha condición, que eu poida estar.

Reina- Vale, pero con unha condición que te convertas nun espírito dos doces.

(A bruxa arranxa a festa e a reina dos doces converte a bruxa nun espírito dos doces)

Todos- No hai nada mellor ca paz.

(Todos viviron felices e comeron doces)

Evelyn e Luana 6ºB